Sinhala

බලාපොරොත්තුව

බිදුනු හදවත වේදනාවන් පිරි වර්තමානයකි සියුම් බලාපොරොත්තුව අවිනිශ්චිත අනාගතයකි ඒ ලෙන්ගතු හැගීමෙන් මා හුන් තැනමය හෙටත් එය එසේමය එනතෙක් බල හිදින්නමි යළි ඔබ එතැනට

කතාකල යුතුම, එත් කවුරුවත් කතා නොකරන දිස්ත්‍රික් කෝටා අසාධාරණය…

කතාකල යුතුම, එත් කවුරුවත් කතා නොකරන දිස්ත්‍රික් කෝටා අසාධාරණය… —————————————————————————- ලංකාවේ රජය විශ්වවිද්‍යාල වලට සිසුන් තොරා ගන්නේ උසස්පෙළ Z අගය මත පදනම්ව දිස්ත්‍රික් කෝටා ක්‍රමයකට බව කවුරුත් දන්නා කරුණක්. එත් මේ දිස්ත්‍රික්  කෝටා ක්‍රමයට එක් දිස්ත්‍රික්කයකට  එක ක්‍රමයකුත්, තවත් දිස්ත්‍රික්කයකට…

පීතෘත්වයට සෙනෙහසින්

තාත්තේ, මං මේ සටහන ලියන්නේ ඔයාගේ ආදරේ හිතට ගොඩාක්ම දැනෙන මොහොතක… මතකද තාත්තේ, මං පොඩි කාලේ අනිත් ගෑණු ළමයි බෝනික්කො නලවද්දී ඔයා මට කියලා දුන්නෙ ගස් නගින්න, වැලි බොරලු පාරවල් වල දුවන්න, බයිසිකල් පදින්න, ක්‍රිකට් ගහන්න, මගේ වයසේ අනිත් පිරිමි…

ප්‍රේමයක නිමාව!

මේ අපේ ආදරේ කොළ හැලෙන කාලයයි ආදරේ විසල් රුක මිය ඇදෙන කාලයයි සත් වසක වසන්තයෙන් ග්‍රීෂ්මය උදාවෙන කාලයයි   හැරයන්න අවසරයි ඔබව ගිවිසගත් විලස පෙර දිනක සුභ පතමි ඔබට මම තනිවෙන්න ගිම්හානය තුළ   සත් වසක් වසන්තය තුළ පෙම් කළා…

කුඹලෙක් මි…

නුඹ මැදුරු දොරින් වඩමන මා සෙනෙහසේ පාවඩ ඒ මතින් නුඹ කැන්දන සුදු හීන ඇවිත් දැවටෙන..   බෝ හීන මැවූ හිත ළඟ බොල් මැටි ගොඩක් පමණය ඒ මැටියෙන් පිළිසිඳී රූ උඳුන මතම පිච්චෙන..   ඇඟපතේ සවියට අවනත මුත් මැටි පිඬ නුඹ…

බෝගම්බර ….අද.

වල් වැදී ගිය මිදුල… අද පාලුවෙන් මිනිස් පයක පහස නොමැතිව… රූස්සෙට වැඩුණු බෝ මැඬේ දිනපතා මල් පහන් පුද දුන් මල් පහන් අද නැත්තේ මන්දැයි බෝ කොළ එකිනෙකා හා කොඳුරයි.. සෙමෙන් මිය යන තාප්පය…. ගරා වැටෙනා සිර මැඳිරි… අසන්නට නැතිව කටහඬ…

මෙහෙණිය

දිග ම දිගු මේ සසර, අතරමඟ ලඳ මනු බවට, රැවටී රැවටී හඹා යන, මනු සතුන් නොවෙද අප…. හඹා යන ආශාව නිසරු බව දුටුවාම, ඇති දෙයක් නැතුවම පොඳි ගහන මනුවන් දුටුවාම, සසර අඟ දුටුනු වස්, සිතිණි සිවුරක් ගත ලන්න…. ~තාරු~

අප්සරාවී…

උදා හිරු කිරණ කවුළු පියනෙන් පැලට ආවද සිනා රහිත නිදිබර මසිත පුබුදන්න   කැදැල්ලක් නැති ලිහිණියෙකු විලසට අහස්කුස සිසාරන මවෙත එක් අරමුණක් පෙන්වන්න   විහඟ ගි හඬින් කළඹවන සිහින ලොවේ පියාසරන්න ඔබ එක්ක ආදර පියාපත් මට දෙන්න…   — තිශාන්…

රට වැස්සන්ට සෙබළා අමතකව ගියා

මුදුවක් පලන්දා රන් හුයකින් බැන්ද බිරිඳ උනානේ මා ඔබගේ සෙබළ නෑසිය මිතුරු මාපිය සැමදෙන අතහැර අවේ දුකින් බව නම් නොකියා බැරිය ආ දින පටන් මා ඔබගේ බිරිඳ වෙලා නෑ කිසි අඩු පාඩුවක් ඔබගෙන් මවෙත වෙලා යන්නට හිතුවේ ඇයිදෝ ඔබ දෙනෙත්…