Sinhala

උඹ ආයෙත් කවදද ලෙක්ච’ස් යන්නේ?

Picket එකකට ගොස් ගෙදර එනවිට අම්මාගේ සිතේ ඇතිවූ අදහස් ඇසුරින්…. ඉරටත් හොරෙන් උඹ ගෙදරින් පිටවෙන්නේ ගොම්මන වැටෙන තුරු නෑ ගෙදරට එන්නේ මුලු දවසේම ගිනි අව්වේ කටු කන්නේ ඇයි මගෙ පුතේ උඹ ඔය හැටි වෙහෙසෙන්නේ? මහ මග දිගේ පා ගමනින් යනවාලු…

මේ හැම දැක කොහොමද ලෙක්ච’ස් යන්නේ?

අම්මාට පිළිතුරක්…… අම්මත් එක්කමයි අලුයම නැගිටින්නේ රෑ බත ඉදෙද්දී ගෙදරට ගොඩවෙන්නේ අව්වෙ වැස්සෙ වෙනසක් නෑ මට දැනුනේ මතු පරපුරක් වෙනුවෙනි අපි වෙහෙසෙන්නේ මහ මග යන්නෙ වෙන පාරක් නැති හින්දා කෑ මොර දෙන්නෙ වෙන සරණක් නැති හින්දා දඟ ගෙයි යන්නෙ වෙන…

රැකියා වියුක්තිකයා

වසර ගණනක් වනපොත් කළ සයුර මෙන් වූ දැනුම පැය පහකින් කුරුටු ගාන ජීවිතයේ කඩයිම් වල පය පැටලී වැටෙමින් ලැබු එකම ධනය සහතිකපත් ෆයිල් තුල එකිනෙක ගොනුකර එක එකාගෙන් අහුලාගෙන හොඳට ඇඳ පැළඳ මනාව පීරූ හිසකෙස් වලට යටින් අවුල් වූ මනසකින්…

“අදෝනාව”

1990 වසරේ අතුරුදන් කරන ලද ඇඹිලිපිටිය පාසල් දරුවන්ගේ අඳුරු මතක පෙළහර … මෙම සිදුවීමට වසර 27 ක් පමණ වේ.මේ කඳුළු කතා පුවත ගෙන දෙන වේදනාව ඇසට කඳුළු උනවයි.මා මෙය කියවන විටදී ද එය එක් වරක් පමණක් නොව කිහිප වතාවක්ම සිදු…

ඒකපාර්ශ්වීය ප්‍රේමය

එදා අහම්බෙන් දුටු ආඩම්බර ඇස් වලට බොහෝ ප්‍රේම කලෙමි. දැනුදු ප්‍රේම කරමි. ඔබේ ඇස්වල විශේෂ හැගීමක් නොතිබුණ බව සැබෑය… එහෙත් ඒ ඇස් කියවන්නට මට හැකිය… බලාගත්වන බලාහිද දහසකුත් දේ ඔබට නොදැනෙන්නට සිතන්නටද මට හැකිය… ඔබෙන් ලද ඒ එකදු බැල්මකින් වුවද…

හුදකලාවේ…

වැසුණු ජනෙල් පියනට එපිටින් අයිස් වැසි ඇද වැටී සුසුම් උණුසුම උරා බී හොර හොරෙන් අඳුර ගනකම් කරන …… පුංචි වා කවුළු සොය සොයා අනවසරයෙන් කඩාවැදී සුළන් රැළි පුරවා කාමරය සීතලෙන් තව රිදුම් දෙනු කුමකටද? හුදකලාවූ මේ සිතම… සැනසුම රැගෙන සිතජයට…

අවසර දෙන්න අම්මේ….

ලිප ලඟ දුම් කකා කඩයප්පන්         හදන්නී අව්වේ කර වෙවී වෙල් පලා          බෙදන්නී වැරහැලි චීත්තය ඇගෙ ගත         වෙලන්නී නිම්මා නැති දුකක් අම්මා              …

ආශාවරී

ආදර අඹරෝරේදී මා ඔබ නෑ හැර ගියේ එදා කදුළැලි සයුරෝරෙහි කාලය ගිලී ගියා මේ සඳකැල්මවත් අපේ දුක දැක්කා නම් එදා එක් වෙන්න තිබුණා අපටත් සතුටින් මෙදා   ආශාවරී මගේ නම එදා  මියුරුයි කියා සිතුවේ ඔයා ආශාවරී මගේ නොව ප්‍රියේ, වියුරු…

Save free education

දැඩි හිරු රශ්මිය නොතකමින්, ගෙවී යන නිසා පාසැලට දමන බාටා දෙක අතින් රැගෙන අවුරුදු 13ක පමණ කුඩා පිරිමි දරුවෙක් පාසැල් නිම වී නිවස බලා පිටත් වූයේ සිනහ මුසු මුහුණකිනි. ඔහු නමින් කමල් ය. මධ්‍යහ්නේ පාසැලේ සිට නිවස කරා යන ගමන…