අජරාමර

අමරදෙව්නි ! දෙව් ලොවට ගී ගයන්නට ඇරයුමක්වත් ලැබුණ ද?

හන්තානේ කඳු මුඳුන සිසාරා පවනක් වී ආ සෙනෙහස හඬවා මතකය ඉකිබිඳ හදවත අවඳි කෙරු “අමරදෙව්නි” “කුණු කය නිසරුය නැත පවතින” බැව් යථාර්තය කරමින් මල ඉර බසිනා හැන්දෑයාමේ අපගෙන් සමුගන්නේදෝ……….   සඳත් තරුත් නිහඬ ගහත් කොළත් නිසල මුළු ලොව සැතපෙද්දි සිතුවිලි…