love

ස්නේහයේ සිත

සිත්තරුන් සතු සිත්තමක් මත ප්‍රේමයේ ලොකු වත්කමක් පන්හිදක් ලග ගෙත්තමක් වන ස්නේහයේ සිත රන්මලක් කතාවක් ලග ලතාවක් වන වචනයේ රස විස්කමක් පෙම්වතුන් ලග පෙම් සිනාකැන් මහමෙරක් වන් සැනසුමක් ජීවයක් ලද ජීවිතෙත් අද සිනාවෙන් පිරි රගහලක්

ධීවර බිරිදට

ත‍ොටුප‍ොල හැරලා ඔරුව දියඹට ලංවදේදි මං දැක්කා උඹ‍ේ ඔය මූණ‍ෙ තිබ්බ දුක. අත වනලා උඹට යන්නම් කියන්නවත් පණක් තිබ්බ‍ෙ නෑ, හිත‍ේ තිබ්බ දුක ඔඩු දුවලා අත වාරු නැතිවෙලා ගිහින්. මටත් බෑ බං මාස ගානක් ඈත මුහුද‍ෙ තනිව‍ෙන්න, ඒත් දෙවියො අප‍ේ…

රැයයි ඇයයි

අතු රිකිලි නැමුණට  දියට ගඟ අවනත නැහැ තව සඳ රැස්  වැටෙන  රෑ යම කුළුදුල් රාත්‍රිය ගත කරන්නට … උණ පඳුර ළඟ කළුවර හැඩයි තරු සපිරිවර පේන්නට නැහැ ළඟක ඔතරම් කෝලයෙන් මිරිකෙන්නට එපා නොරිද්දා සිබින්නට බැරිය උවනත සිතට රිසිසේ වැළඳ එක්…

දුක් ගීයක් ලියනවා….

දිලෙන සදක තරු එළියක නුබේ නුවන් පෙනෙනවා මතක පොතේ පොඩි පිටුවක දුක් ගීයක් ලියනවා http://writer-sankalpana.blogspot.com/ https://plus.google.com/+SankalpanaMalalaweera www.youtube.com/c/SankalpanaMalalaweera

දෛවයේ සරදමට

අතීතයේ ඔබ මා අත්වැල් බැද ගිය ඒ මග , මුහුණින් මුහුණට හමුවුවද අද මා නොහදුනනා බව දැක මා දෙනතට කදුලක් ඉනුවා යන මග දෛවයේ සරදමට ඔබේ රුව දැක දිනක දෙපා වැදී, දිනක තුරුලේ හිදී මතකය මා දෙනතට කදුලක් ඉනුවා ඔබේ…

නොවෙයි මනමේ……

හැම කතාවෙම මනමේ කුමාරි හැඩි දැඩි සිරුරකට පෙම් බදිනවද? කුමාරයා මරන්න වැද්දට කඩුව දිලා කුමාරි කුමාරයට ද්‍රෝහි වෙනවමද? ගල් වැද්දන්ට ප්‍රේම කලේ උපශාන්ත ගෑනු කතාව වෙනස්උ නේ විසේකාර ගෑනියක් හින්දද? අතරමං කුමාරියක් කුමරු වෙනුවට සටන් කල කතාවක් තියෙන්නම බැයිද……?

අදාළ නැති නුබ

නුබම කියයි නුබව මෙමට අදාළ නැති බව මතක නැතිද නුබම කීවා නුබ මාගේ බව…. අදාළ නැති උනත් මාව ඉස්සර මෙන් අද දන්නවාද අදටත් මගේ මුළු ලෝකෙම නුබ….. අදාළ නැති නුබව තවම පපුවෙ උඩම තැන තියන් ඉදිමි ඉස්සර මෙන් නැහැ කහටක්…

තෙවැන්නියට

පුන් සඳට ලොබ බැද පැහැර ගත්තත් අහසින් ඒ සඳ සඳෙහි ලස්සන මතු නොවෙයි කිසි දින අහසින් වෙන් වූ කළ සුපුන් සඳ සෙනෙහෙ නම් මලකට රැදෙන්නට ඉඩ හරින්න නටුව මත නෙළාගත් වරෙක එය පර වේවි වැඩි කලක් නොගෙනම සෙනෙහෙ නම් මගේ…

සතපන්න ඉඩ දෙන්න

උණුසුමින් රතුව ගිය පියුම් පෙති මෙන් සුසිදු නුබේ දෙතොලෙහි මා දෙතොල් සතපන්න ඉඩදෙන්න හද ගැබෙන් මතුව එන ආදරයේ මියුරු සර විදින්න මගේ හිස නුබේ ළයෙහි සතපන්න ඉඩ දෙන්න සුළං රැල්ලේ හමන උණුසුම් සුසුමේ පැටලෙන්න වෙළී නුබ තුරුලෙහි මාව සතපන්න ඉඩදෙන්න

දෙදෙනේකුගේය

දෑතට දෙඅතක් ලැබුණි නමුත් දෙඅත දෙදෙනේකුගේය සිතටද දෙසිතක් බැඳුණි දෙසිතද දෙදෙනේකුගේය මැවෙනා සිත් රූ දෙකකි ඒ රූ ද දෙදෙනේකුගේය දෙනෙත් යුගල දෙකකි ඉන් වදිනා මල් හී සර මා දෙලොවක අතරමං කළේය ඒ දෙලොවද දෙදෙනේකුගේය